Πώς ένας ξένος σκύλος βοήθησε μια μετανάστρια να ξεπεράσει τον φόβο της να βγει έξω.
Το όνομά του ήταν Μανιόμα και είχε ευρωπαϊκά έγγραφα. Ενώ κάποιος με αποκαλούσε «sin papeles» (χωρίς χαρτιά). Αυτός προερχόταν από τη Μελίγια και εγώ από τη Βολιβία. Δεν καταλαβαίναμε αυτή τη νέα πόλη με τόσους πολλούς κανόνες, αλλά μας άρεσε να βγαίνουμε έξω. Εγώ φοβόμουν τους δρόμους επειδή ήμουν ντροπαλή και αυτός ήταν γενναίος. Αυτός είχε το θάρρος, αλλά εγώ είχα τη φωνή. Χάρη σε αυτόν, έπρεπε να αναπτύξω πολλές δεξιότητες.
Ελάτε να ανακαλύψετε πώς ένας «μικρός» σκύλος επηρέασε τρεις πτυχές του μεταναστευτικού μου ταξιδιού: την αυτοεκτίμηση, την προσαρμογή και ακόμη και την εργασία. Γιατί όταν νιώθεις μόνος, η συντροφιά ενός σκύλου είναι πάντα ευπρόσδεκτη.
